Osobiste konta – Firma

Posts Tagged ‘finanse’

Obrót papierami wartościowymi w Polsce leży w gestii rynku papierów wartościowych, który jest częścią rynku kapitałowego. Emitowane papiery wartościowe mogą być sprzedawane i kupowane na rynku pierwotnym i wtórnym. Rynek pierwotny to taki, na którym emitent przeprowadza pierwsze transakcje, znajdując pierwszych właścicieli, a rynek wtórny to obrót walorami bez udziału emitentów, występują na nim inwestorzy i giełdy. Ewidencja długoterminowych papierów wartościowych wiąże się miedzy innymi z pojęciami: akcje i obligacje. Akacja to dokument stwierdzający uczestnictwo jej właściciela w kapitale spółki akcyjnej. Oznacza to prawo do udziału w zyskach do odpowiedniej części aktywów netto spółki akcyjnej w przypadku jej likwidacji. Akcja stanowi lokatę kapitału, a jej właściciela uprawnia do otrzymania korzyści, gdy kapitał spółki przynosi zysk. Jest więc kapitałowym papierem wartościowym. Dochód z akcji, czyli dywidenda jest wartością zmienną, co powoduje, że akcje określane są , jako papiery wartościowe o zmiennym dochodzie. Na rynku pierwotnym akcję określają dwie ceny – cena nominalna (widoczna na dokumencie poświadczającym jej wyemitowanie) oraz cena emisyjna ( oferowana przez emitenta). Innym papierem wartościowym jest obligacja. Obligacja stanowi kredyt długoterminowy zapewniający z góry zapewniony dochód w postaci oprocentowania niezależnie od wyników działalności emitenta. Zaliczana jest do wierzycielskich papierów wartościowych zwanych dłużnymi papierami wartościowymi.

Księgi rachunkowe są to różnego rodzaju urządzenia ewidencyjne, na których dokonuje się rejestracji i grupowania operacji gospodarczych stanowiących odzwierciedlenie działalności prowadzonej przez jednostkę. Mogą one być prowadzone w różnej postaci: luźnych kart kontowych, ksiąg oprawnych lub wiązanych, rejestrów, tabulogramów, zestawień, raportów oraz z zastosowaniem różnych technik księgowości. Bez względu na postać i technikę prowadzenia ksiąg rachunkowych jednostki są zobowiązane do stosowania zasad określonych przepisami ustawy, kierując się również osiągnięciami nauki rachunkowości i przyjmując zasady określone przez praktykę. Księgi rachunkowe mogą być prowadzone w siedzibie zarządu jednostki, w siedzibie zarządu jednostki lub oddziału, jeśli jednostka posiada oddziały, poza siedzibą zarządu jednostki, oddziału, w razie powierzenia ich prowadzenia osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce nieposiadającej osobowości prawnej uprawnionej do świadczenia takich usług. W przypadku prowadzenia ksiąg rachunkowych poza siedzibą zarządu, oddziału jednostki, kierownik jednostki jest zobowiązany powiadomić właściwy Urząd Skarbowy o miejscu prowadzenia ksiąg w terminie 15 dni od dnia wydania ksiąg poza siedzibę zarządu. Ponadto powinien zapewnić dostępność ksiąg rachunkowych do badania przez upoważnione organy kontroli zewnętrznej w siedzibie zarządu. Księgi rachunkowe możemy podzielić na: dzienniki, które służą do zapisywania w porządku chronologicznym danych o operacjach gospodarczych, księga główna, gdzie zapisuje się wszystkie operacje i księga pomocnicza, którą prowadzi się dla niektórych rozrachunków.

Rachunkowość finansowa wspomagana komputerem, poprzez rejestracje transakcji zewnętrznych tworzy bazę danych, za pomocą której opracowuje się dokumenty syntetyczne: bilans oraz rachunek zysków i strat. W tej jednak bazie danych

percepcja rzeczywistości jest reprezentowana przez pewien księgowy Model konceptualny. Z tego względu bilans,

rachunek zysków i strat są oparte na pewnej konwencji, regułach prawnych, fiskalnych i księgowych zawartych w tym Modelu. W ten sposób posługiwania się wyłącznie miernikiem pieniężnym jest jedną z reguł księgowych, która uniemożliwia agregację licznych i różnorodnych transakcji oraz ocenę globalna działalności jednostki gospodarczej, ogranicza pole obserwacji rachunkowości finansowej. W systemie informacyjnym rachunkowości prawdziwość informacji wynika głównie z dobrej woli, której przestrzeganie jest regularnie kontrolowane przez kompetentne i upoważnione do tego instytucje: biegłego rewidenta, audytora księgowego, inspektora podatkowego. System informacji rachunkowej nie powinien być konstruowany pod z góry określone potrzeby informacyjne użytkowników. Historycznie rachunkowość jest praprzodkiem systemów informacyjnych w organizacjach, ale dziś system rachunkowości występuje w przedsiębiorstwach jako składnik ogólnego systemu informacyjnego, wyposażonego w środki informatyczne, procedury i przetwarzającego różnego typu informacje związane ze strategią, jak tez z działalnością operacyjną. Rachunkowość zajmuje uprzywilejowane miejsce w systemie informacyjnym.