Osobiste konta – Firma

Posts Tagged ‘podatki’

W dobie tak ogromnej konkurencji na rynku towarów i usług istotne są metody i formy reklamy, by przyciągnąć klienta. Najbardziej popularną zarówno w handlu, jak i w usługach są rabaty i upusty. Jest to doskonała metoda wspierania sprzedaży. Na co dzień spotykamy wiele rodzajów rabatów. Przepisy ustawy o VAT jednoznacznie odnoszą się do rabatów, które przedsiębiorcy,

właściciele sklepów czy zakładów usługowych przyznają po dostawie towaru lub po wykonanej usłudze. Mówią one o fakturze korygującej. W działalności handlowej często słyszymy o rabatach towarowych. Firma decyduje się na przekazanie pewnej ilości wytwarzanych przez siebie towarów swojemu kontrahentowi. Przekazanie to ma miejsce po zakupie dużej ilości towaru. Z punktu widzenia ustawy o VAT nie jest to rabat, chociaż sprawia takie wrażenie, jest to tylko działalność marketingowa. Innym rodzajem rabatu są bony rabatowe. Upoważniają one do kupna w sklepach towarów wystawcy bonów po znacznie obniżonej cenie. Wszelkiego typu rabaty i opusty sprawiają, że klienci chętnie kupują towary w tym sklepie czy u tego przedsiębiorcy, który chętnie ich udziela. Przeważnie wracają do niego po zupełnie inne towary niż te, na które rabat uzyskali. Rabaty zawsze służą do zachęcania klientów do częstszego robienia zakupów, jednym słowem są świetnym motywatorem dla nich, a jednocześnie doskonałą formą reklamy dla przedsiębiorców i usługodawców. Rabaty są świetną formą reklamy przedsiębiorstwa czy firmy świadczącej usługi. Właśnie nimi najbardziej można zwabić klienta.

Do ulgi za Internet mają prawo te osoby, które z niego korzystają. Warunkiem otrzymania zwrotu podatku za korzystanie z Internetu jest posiadanie faktury VAT. Wysokość odliczenia wynosi 760 zł. i przysługuje ono tylko tej osobie, która dokonuje opłat i na której nazwisko wystawiona jest faktura. Jeśli inne osoby mieszkające w danym lokalu ponoszą opłaty za Internet i mogą to

udokumentować wystawioną na ich nazwisko i adres fakturą, to również mają prawo do takiej ulgi. Przepisy ustawy o VAT stanowią, że faktura może mieć postać papierową lub elektroniczną. Ważną fakturą elektroniczną jest tylko taka, która opatrzona jest podpisem elektronicznym, a więc nie będzie nią faktura przesłana na adres e-mailowy. Osoby, które w ten sposób rozliczają się z dostawcą

Internetu, nie mogą skorzystać z ulgi. Jeżeli podatnik nie posiada własnego mieszkania, dokonuje najmu i chce skorzystać z ulgi na Internet, to musi mieć świadomość, że Urząd Skarbowy będzie od niego żądał pokazania umowy najmu. Do roku 2010 z ulgi na Internet mogli korzystać podatnicy, posiadający lub wynajmujący lokal. Nie mogli dokonać odpisu od podatku ci, którzy korzystali z Internetu dzięki sieci komórkowej. Ta sytuacja uległa zmianie w roku 2011. Niezależnie, gdzie korzysta się z Internetu, ulga będzie możliwa do uzyskania. Znowelizowano bowiem zapis w ustawie. Nie będzie problemu z odliczaniem VAT z faktur za Internet bezprzewodowy. Inną zmianą jest odejście od faktur. Udokumentować będzie można również umową z operatorem.

Pewnie już wszyscy podatnicy przyzwyczaili się do zwrotu podatku z tytułu posiadania dzieci. Potocznie nazywa się to ulgą na dzieci. Ulga ta dotyczy dzieci od niemowlaka aż po te do 25 roku życia, o ile studiują. Żadnego problemu podatnicy nie mają w rozliczeniach dotyczących dzieci niedorosłych, czyli dzieci w wieku szkolnym. Problem natomiast zaczyna się, kiedy dziecko zaczyna studiować. W tym okresie bardzo łatwo można stracić na nie ulgę. Wystarczy, że chcąc w jakimś sensie ulżyć rodzicom, dziecko podejmie jakąś pracę i przekroczy ustawowy limit lub, że będzie objęte stawką podatku liniowego. Generalnie odliczenie przysługuje rodzicom, których dzieci, w roku podatkowym, nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu. Z ulgi prorodzinnej skorzystają również rodzice dzieci studiujących za granicą oraz pobierających renty socjalne czy zasiłki pielęgnacyjne. Przy odliczaniu należy jednak pamiętać o kilku zasadach. Jeśli dziecko urodziło się w połowie roku to nie możemy odliczyć pełnej kwoty, ale tylko za tyle miesięcy, ile pozostało do końca roku. Podobnie będzie, gdy studiujące dziecko kończy naukę we wrześniu, to ulga należy się tylko za 9 miesięcy. W takich przypadkach odliczenia dokonujemy za pełny miesiąc, w którym nastąpiło to wydarzenie. Podatku na dziecko nie odliczamy, kiedy dziecko wstąpiło w związek małżeński przed ukończeniem 25 roku życia oraz kiedy zostało umieszczone w Domu Dziecka, zakładzie wychowawczym czy innej instytucji zapewniającej mu całodobowe utrzymanie.

Obrót papierami wartościowymi w Polsce leży w gestii rynku papierów wartościowych, który jest częścią rynku kapitałowego. Emitowane papiery wartościowe mogą być sprzedawane i kupowane na rynku pierwotnym i wtórnym. Rynek pierwotny to taki, na którym emitent przeprowadza pierwsze transakcje, znajdując pierwszych właścicieli, a rynek wtórny to obrót walorami bez udziału emitentów, występują na nim inwestorzy i giełdy. Ewidencja długoterminowych papierów wartościowych wiąże się miedzy innymi z pojęciami: akcje i obligacje. Akacja to dokument stwierdzający uczestnictwo jej właściciela w kapitale spółki akcyjnej. Oznacza to prawo do udziału w zyskach do odpowiedniej części aktywów netto spółki akcyjnej w przypadku jej likwidacji. Akcja stanowi lokatę kapitału, a jej właściciela uprawnia do otrzymania korzyści, gdy kapitał spółki przynosi zysk. Jest więc kapitałowym papierem wartościowym. Dochód z akcji, czyli dywidenda jest wartością zmienną, co powoduje, że akcje określane są , jako papiery wartościowe o zmiennym dochodzie. Na rynku pierwotnym akcję określają dwie ceny – cena nominalna (widoczna na dokumencie poświadczającym jej wyemitowanie) oraz cena emisyjna ( oferowana przez emitenta). Innym papierem wartościowym jest obligacja. Obligacja stanowi kredyt długoterminowy zapewniający z góry zapewniony dochód w postaci oprocentowania niezależnie od wyników działalności emitenta. Zaliczana jest do wierzycielskich papierów wartościowych zwanych dłużnymi papierami wartościowymi.

Proces informatyzacji rachunkowości to kompleks niezbędnych działań informacyjnych i realizacyjnych od momentu podjęcia decyzji o potrzebie pozyskania systemu informatycznego do rozpoczęcia jego eksploatacji użytkowej. Celem tego działania jest zapewnienie efektywnego funkcjonowania określonych agend rachunkowości i komórek organizacyjnych przedsiębiorstwa, których efekty działania wpływają na poziom uzyskiwanych wskaźników ekonomicznych decydujących o jego pozycji rynkowej. Pozyskanie systemu informatycznego wspomagającego rachunkowość przybiera w praktyce dwa warianty. System może być przygotowany i dedykowany bezpośrednio konkretnej jednostce lub może ona zakupić użytkowy pakiet programowy. Wariant pozyskania systemu jest obecnie znacznie częściej stosowany. Zakup użytkowego pakietu programowego ma wiele zalet. Przede wszystkim na rynku znajdziemy kilkaset różnych systemów wspomagających rachunkowość, wśród których występuje duża różnorodność. Ponadto korzystanie z rozwiązań sprawdzonych w wielu jednostkach i zweryfikowanych przez wielu użytkowników zawsze daje gwarancje rzetelności i niezawodności. Kupując gotowy system zawsze możemy liczyć na niższe jego koszty zakupu, a potem wdrożenia. Oczywiście nie zawsze da się w pełni dostosować gotowy system do wymagań konkretnego użytkownika i to jest wadą zakupu użytkowe pakietu programowego. Inna, chociaż nieznaczną wadą takiej metody pozyskiwania systemu jest nadmierna uniwersalność poszczególnych rozwiązań.

Księgowanie operacji gospodarczych następuje w księdze głównej i w księgach pomocniczych. Zapisy na kontach księgo głównej są dokonywane zgodnie z zakładowym planem kont w kolejności chronologicznej, w porządku systematycznym. Na konta księgi głównej wprowadza się pod data otwarcia ksiąg rachunkowych salda początkowe aktywów i pasywów, a następnie dokonuje się zapisów za kolejne miesiące, zarejestrowanych uprzednio lub równocześnie w dzienniku. W rachunkowości wspomaganej komputerem zapisy dokonane na kontach księgi głównej przenosi się na wydruk lub na inny nośnik danych, nie rzadziej niż na koniec roku obrotowego. Konta ksiąg pomocniczych służą do szczegółowego określenia i uzupełnienia zapisów na kontach księgo głównej. Są one prowadzone w porządku systematycznym, określonym przez jednostkę w przyjętym przez nią do stosowania zakładowym planie kont jako wyodrębnione księgi, kartoteki, zbiory danych do wybranych kont księgi głównej. Suma sald początkowych i obrotów na kontach ksiąg pomocniczych stanowi saldo początkowe i obroty odpowiedniego konta księgi głównej. Mogą być one również prowadzone jako wyodrębniony system kont, uzgodniony z zapisami kont księgi głównej. Księgi pomocnicze muszą być prowadzone przy ewidencji środków trwałych, rachunków z kontrahentami, rozrachunków z pracownikami (imienne karty wynagrodzeń według wskaźników płac istotnych do obliczenia świadczeń z tytułu ubezpieczenia społecznego oraz podatków), operacji sprzedaży i zakupu, kosztów i innych składników majątku.

Ustawa określa terminy otwarcia i zamknięcia ksiąg rachunkowych. Otwiera się je na dzień rozpoczęcia działalności, na początek każdego następnego roku obrotowego oraz na dzień zmiany formy prawnej, połączenia lub podziału jednostek, powodującego powstanie nowej jednostki, a także na dzień rozpoczęcia likwidacji lub postępowania upadłościowego, w ciągu 15 dni od dnia tych zdarzeń. Księgi rachunkowe muszą być zamknięte nie później niż w ciągu trzech miesięcy od dnia następujących zdarzeń: koniec roku obrotowego, zmiana formy prawnej, zakończenie działalności, w tym również sprzedaży i zakończenia likwidacji lub postępowania upadłościowego oraz na dzień poprzedzający zmianę formy prawnej, postawienia w stan likwidacji lub upadłości. Z ustawy o rachunkowości wynikają następujące funkcje ksiąg rachunkowych: rejestracja operacji gospodarczych; księgowanie operacji gospodarczych; kontrola zapisów w księgach rachunkowych oraz pozyskiwanie informacji. Rejestracja operacji gospodarczych jest dokonywana w formie dziennika. Służy on do zapisywania w porządku chronologicznym, to znaczy w kolejności czasowej dokonanych operacji gospodarczych. W rachunkowości wspomaganej komputerem należy zapewnić ujmowanie w dzienniku wyłącznie zapisów sprawdzonych, niedostępność zbioru do modyfikacji, automatyczna kontrolę ciągłości zapisów i przenoszenie obrotów oraz wydruk dziennika w postaci kolejno ponumerowanych stron, nie rzadziej niż na koniec każdego miesiąca.

Księgi rachunkowe są to różnego rodzaju urządzenia ewidencyjne, na których dokonuje się rejestracji i grupowania operacji gospodarczych stanowiących odzwierciedlenie działalności prowadzonej przez jednostkę. Mogą one być prowadzone w różnej postaci: luźnych kart kontowych, ksiąg oprawnych lub wiązanych, rejestrów, tabulogramów, zestawień, raportów oraz z zastosowaniem różnych technik księgowości. Bez względu na postać i technikę prowadzenia ksiąg rachunkowych jednostki są zobowiązane do stosowania zasad określonych przepisami ustawy, kierując się również osiągnięciami nauki rachunkowości i przyjmując zasady określone przez praktykę. Księgi rachunkowe mogą być prowadzone w siedzibie zarządu jednostki, w siedzibie zarządu jednostki lub oddziału, jeśli jednostka posiada oddziały, poza siedzibą zarządu jednostki, oddziału, w razie powierzenia ich prowadzenia osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce nieposiadającej osobowości prawnej uprawnionej do świadczenia takich usług. W przypadku prowadzenia ksiąg rachunkowych poza siedzibą zarządu, oddziału jednostki, kierownik jednostki jest zobowiązany powiadomić właściwy Urząd Skarbowy o miejscu prowadzenia ksiąg w terminie 15 dni od dnia wydania ksiąg poza siedzibę zarządu. Ponadto powinien zapewnić dostępność ksiąg rachunkowych do badania przez upoważnione organy kontroli zewnętrznej w siedzibie zarządu. Księgi rachunkowe możemy podzielić na: dzienniki, które służą do zapisywania w porządku chronologicznym danych o operacjach gospodarczych, księga główna, gdzie zapisuje się wszystkie operacje i księga pomocnicza, którą prowadzi się dla niektórych rozrachunków.

Rachunkowość jest formą pamięci obejmującej transakcje jednostki gospodarczej, prawo uznaje ja jako środek dowodowy w działalności gospodarczej. Jednym z celów rachunkowości jest sprawozdawczość oraz prezentacja kont. Rachunkowość jest instrumentem pomiaru bogactwa wytworzonego przez jednostkę gospodarczą. Dostarcza podstawy do obliczania

różnego rodzaju praw pieniężnych, takich jak dywidendy akcjonariuszy czy podatki należne państwu. Rachunkowość, a zwłaszcza ta wspomagana komputerem, może dostarczyć również elementów ilościowych, umożliwiających weryfikację przestrzegania różnego rodzaju traktatów zawartych między przedsiębiorstwem a jego partnerami. Rachunkowość dostarcza okresowo, w formie dokumentów syntetycznych, informacji potrzebnych właścicielom jednostki gospodarczej o sytuacji majątkowej na dany moment i o wyniku z działalności za dany okres. Dane księgowe są wykorzystywane do obliczanie podstawy opodatkowania w ramach wielu rodzaju podatków bezpośrednich i pośrednich. Fiskalność przedsiębiorstw opiera się na księgowości w miarę , jak wynik podlegający opodatkowaniu wymaga wcześniejszego obliczenia wyniku księgowego. Kontrola wewnętrzna i zewnętrzna jednostek gospodarczych w sensie weryfikacji i nadzoru, spoczywa w znacznej części na systemie informacji księgowej. Rachunkowość stanowi jeden ze środków umożliwiających detekcję i prewencję malwersacji. Funkcję stróża majątku firmy, rachunkowość spełnia od czasów średniowiecza, stając się najważniejszym narzędziem kontroli.